Dzwonić w razie konieczności obecności kapłana: 604-422-072

"Nie ukrywaj niczego, ale powiedz, czy jesteś szczęśliwy? (…) Osiągniesz spełnienie różnych pragnień i wkrótce mówisz: to nie to. Dlaczego tak jest? Tak stworzony jest człowiek, że nic na ziemi w pełni go nie nasyci. Tylko ten, kto posiada Boga umie być szczęśliwy. Czy wierzysz, że jedynie Bóg jest twoim szczęściem? Nie czytaj dalej, dopóki nie odpowiesz na to pytanie. Życie jest bardzo poważne. Żyje się jeden raz i od tego zależy cała wieczność. (…)  Co jest dla ciebie w każdej chwili najlepsze? Często nie wiesz ale Bóg wie, On ma plan twego życia. Nikogo nie stwarza bez dokładnego planu. Wybrał i przeznaczył dla ciebie szczęśliwe miejsce w niebie. (…)  Bóg daje ci szczególną pomoc, byś dobrze poznawał Jego wolę i zawsze ją spełniał. Jest nią Maryja. Ona zawsze wybierała to, co się Bogu spodoba, zawsze wiernie spełniała każde Boże życzenie."

ks. Marian Piątkowski

 

Wprowadzenie

Za najwyższy akt czci Najświętszej Maryi Panny uważa się całkowite osobiste oddanie Jej siebie. Do niedawna pierwsze syntetyczne ujęcie tego sposobu uczczenia wielkiej Matki Boga przypisywano francuskiemu kapłanowi z przełomu XVII-XVIII wieku św. Ludwikowi de Montfort (1673-1716). Oddanie według św. Ludwika de Montfort zyskało w naszym stuleciu nie tylko wielką popularność, ale zasłużyło na szczególną aprobatę i zachętę ze strony Nauczycielskiego Urzędu Kościoła i wielu wybitnych teologów. Stało się tym samym własnością Kościoła i wyrazem jego autentycznej maryjnej pobożności. Wszyscy papieże naszego stulecia oddali się osobiście Maryi w świętą niewolę miłości. W dobie Milenium chrześcijaństwa szerzymy własną ideę społecznego oddania Narodu w macierzyńską niewolę Maryi za wolność Kościoła w świecie współczesnym, ale nadto sięgając do autentycznych wzorców kościelnego nabożeństwa do Maryi, wprowadzić pragniemy w możliwie najszersze kręgi wierzących Polaków praktykę osobistego oddania się Matce Bożej. Sięgamy jednak nie tylko do św. Ludwika, ale wykorzystać pragniemy rodzime doświadczenia XVI i XVII-wiecznych polskich niewolników Maryi, a nadto i przede wszystkim ideologię wielkiego „Szaleńca Maryi Niepokalanej” św. Maksymiliana Kolbe i osiągnięcia polskich duszpasterzy maryjnych doby powojennej. Zanim w przyszłości ukażą się obszerniejsze i wyczerpujące tak od strony teologicznej jak duszpastersko-praktycznej opracowania tego zagadnienia, oddajemy w ręce polskich duszpasterzy i tych wiernych, którzy zechcieliby związać się z Maryją aktem osobistego oddania, zbiór najbardziej elementarnych uwag o teorii i praktyce tego nabożeństwa. Zawarte tu myśli ujęte w formie prostych rozważań stanowić mają pomoc w praktycznym przygotowaniu się do oddania i w pierwszych krokach życia na drodze oddania. Tego, kto się oddał, reszty nauczy Matka Boża.

 

Sens Życia

Nie ukrywaj niczego, ale powiedz, czy jesteś szczęśliwy? Mało jest ludzi szczęśliwych. Osiągniesz spełnienie różnych pragnień i wkrótce mówisz: to nie to. Dlaczego tak jest? Tak stworzony jest człowiek, że nic na ziemi w pełni go nie nasyci. Tylko ten, kto posiada Boga umie być szczęśliwy. Czy wierzysz, że jedynie Bóg jest twoim szczęściem? Nie czytaj dalej, dopóki nie odpowiesz na to pytanie. Życie jest bardzo poważne. Żyje się jeden raz i od tego zależy cała wieczność. Albo wieczne szczęście, albo wieczne nieszczęście. Ale zbawieni będą szczęśliwymi w różnym stopniu, jedni więcej, drudzy mniej, zależnie od tego, jak żyli na ziemi. Gdybyś wiedział, co znaczy być w niebie na wyższym stopniu, byłbyś wszystko poświęcił, by ten stopień osiągnąć. Czy jesteś gotów wszystko poświęcić, żeby osiągnąć możliwie najwyższy stopień chwały i szczęścia w niebie? Nie będzie można powtórzyć życia. Każdy krok jest w nim ważny, każdy się liczy. Fałszywy krok, grzech, jest zawsze stratą, znakiem niedorozwoju, umniejszeniem siebie. Czy chcesz nie popełnić fałszywych kroków? Dwóch rzeczy potrzeba, by zawsze wybrać dobro: wiedzieć co w tej chwili jest dla mnie najlepsze i chcieć to wykonać. Wybieramy źle, bo nie wiemy, albo nie chce nam się wybrać z tego co lepsze. Dopóki nie nauczysz się wybierać zawsze tego co dla ciebie najlepsze, nie będziesz szczęśliwy. Co jest dla ciebie w każdej chwili najlepsze? Często nie wiesz ale Bóg wie, On ma plan twego życia. Nikogo nie stwarza bez dokładnego planu. Wybrał i przeznaczył dla ciebie szczęśliwe miejsce w niebie. Wyznaczył też drogę, najlepsze zadanie na każdą chwilę. Musisz znaleźć sposób, by dowiedzieć się od Boga, co masz w każdej chwili uczynić. To jednak nie jest łatwe. Jeszcze trudniej bywa wykonać poznany plan Boży. Bóg jest dobrym wychowawcą i wie, że człowiek dorasta przez pracę i cierpienie, a to nam się nie podoba. Często wiemy, czego Bóg pragnie, a nie chce nam się Jego woli spełnić. Bardzo nierozsądnie postępuje człowiek, który nie chce pełnić woli Bożej. Najlepszy bowiem sposób życia gwarantujący na ziemi pełnię i godność osobistą, a w niebie największą chwałę, to pełnić wiernie Boży plan, Bożą wolę. Czy wierzysz, że Bóg prawdziwie cię kocha i wszystko, co ci zsyła jest Jego miłością? Czy szczerze chcesz każdą Jego wolę wypełnić? Bóg wie, że po grzechu pierworodnym twój umysł nie umie dobrze rozeznać, co dobre i złe, że twoja wola jest chwiejna, egoistyczna, że uciekasz od trudu i ofiary, a gonisz za tym, co przyjemne. Bóg daje ci szczególną pomoc, byś dobrze poznawał Jego wolę i zawsze ją spełniał. Jest nią Maryja. Ona zawsze wybierała to, co się Bogu spodoba, zawsze wiernie spełniała każde Boże życzenie. Dlatego otrzymała łaskę, że może być dla ciebie pomocą nieustanną. Im bardziej się do Niej zbliżysz, tym więcej będzie ci mogła pomóc. Przy Niej skończy się twoje opóźnienie w rozwoju duchowym, rychło osiągniesz właściwy wzrost, a będąc Jej wierny dojdziesz do pełni. Możesz z Jej pomocy skorzystać, możesz Jej pomoc odrzucić. Czy chcesz skorzystać z pomocy MARYI ?

KRZYŻ Z CAMARGUE

Więcej

RELIKWIE ŚWIĘTYCH

Więcej

HISTORIA PARAFII

Krótki zarys historii powstania parafii.

Więcej

PROJEKT BUDOWY KOŚCIOŁA

Zapraszamy do zapoznania się z koncepcją wyglądu nowego budynku Kościoła.

Więcej

Od 8 grudnia 2015 r. do 20 listopada 2016 r. trwał w Kościele katolickim
Nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia Bożego.

Więcej

GALERIA

W galerii znajdziecie Państwo krótkie fotorelacje
z uroczystości i wydarzeń, które odbyły się w naszej parafii.

Więcej

 

 

 

 

 

Nasi instruktorzy harcerstwa:

 

 

/-/hm. Krystyna Szczygieł-Nowak

drużynowa 7 GZ „Biedronki”

 

/-/hm. Bronisław Nowak

drużynowy 14 DH „Leśni”

 

Nasze telefony:

695-662-107; 601-772-150

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

 

 

1. Nazwa drużyny:

 

 

7 GROMADA ZUCHOWA „BIEDRONKI”

 

14 DRUŻYNA HARCERSKA „LEŚNI”

 

przy Parafii Rzymskokatolickiej

pw. Świętego Augustyna w Czapurach

 

 

Facebook: ZHP LEŚNI - Czapury

 

 

2. Zaktualizowano terminy zbiórek drużyny:

 

- ZUCHY “BIEDRONKI”  w każdą środę od godziny 17:00 do 18:00

 

- HARCERKI i HARCERZE  w każdą środę od godziny 18:00 do 19:30

 

 

Misja ZHP   

 

 

Misją ZWIĄZKU HARCERSTWA POLSKIEGO

 jest wychowywanie młodego człowieka,

czyli wspieranie go we wszechstronnym rozwoju

i kształtowaniu charakteru przez stawianie wyzwań.

 

 

ZHP jest ogólnopolskim, patriotycznym stowarzyszeniem

należącym do światowego ruchu skautowego.

 

Jest organizacją otwartą i apolityczną.

 

Jednak ZHP to nie tylko organizacja,

to przede wszystkim ruch społeczny kształtujący postawy i charaktery.

Wspieramy wychowanie dzieci i młodzieży zgodnie z harcerskimi wartościami,

takimi jak: patriotyzm, braterstwo, przyjaźń, służba,

wiara, praca, sprawiedliwość, wolność i pokój.

 

Wartości te, zapisane w Obietnicy i Prawie Zucha

oraz Przyrzeczeniu i Prawie Harcerskim,

odnajdujemy w tworzonej przez dziesiątki lat kulturze organizacji.

Tworzą one kodeks postępowania i kształtują styl życia

członków ruchu harcerskiego,

przy czym każdemu z nich pozwalają kreować

osobistą drogę ich realizacji w budowanych indywidualnie próbach

na kolejne – harcerskie i instruktorskie – stopnie.

 

Tradycyjne i uniwersalne wartości

uwzględniamy w aktualnych i nowoczesnych programach

działania gromad i drużyn,

w zadaniach wynikających z potrzeb, zainteresowań

oraz pragnień dzieci i młodzieży.

 

W pracy wychowawczej instruktorzy harcerscy

stosują sprawdzoną metodę, polegającą na realizacji zadań

w małych grupach rówieśniczych, uczeniu w działaniu,

wykorzystywaniu stymulującego programu

oraz odwoływaniu się do idei wyrażonych

w Prawie i Przyrzeczeniu Harcerskim.

Metoda ta cechuje się pozytywnością, dobrowolnością,

świadomością celów, indywidualnością, naturalnością, pośredniością

i wzajemnością oddziaływań wychowawców i wychowanków.

 

„Naszą misją jest wychowywanie młodego człowieka,

czyli wspieranie go…”

 

Aby w owym wspieraniu być skutecznym,

stale rozwijamy się i uczymy,

skutecznie wspierać może jedynie organizacja

do tego rzetelnie przygotowana,

taka, która stale pokonuje własne niedoskonałości i ograniczenia.

 

Organizacja wyrazista, z kompetentną i ideową kadrą.

Kadrą, która chce i może stać się dla młodego człowieka autorytetem,

przewodnikiem, przyjacielem.

 

Wspieramy drugiego człowieka, czyli pomagamy mu,

wskazujemy, umożliwiamy – jednakże wybór drogi i stylu życia

należą do tego, kogo prowadzimy harcerską ścieżką.

W ten sposób uczymy samodzielności i zachęcamy młodego człowieka

do brania odpowiedzialności za własne decyzje, działania, własny rozwój.

 

Naszymi działaniami nie konkurujemy z rodzicami i rodziną.

Rodziców traktujemy jako pierwszych, najważniejszych wychowawców,

dlatego naszą pracę wychowawczą

prowadzimy w stałej współpracy z nimi.

 

ZHP istnieje nie po to, by doskonalić strukturę, przepływ informacji

oraz proponować coraz ciekawsze i atrakcyjniejsze

rozwiązania metodyczne dla nich samych.

Wszystko to ma sens tylko wtedy,

gdy służy wspieraniu młodego człowieka.

Przy wątpliwościach, czym ZHP rzeczywiście powinno się zajmować,

należy postawić sobie pytanie, na ile owe działania

służą wspieraniu młodego człowieka w rozwoju.

 

„…we wszechstronnym rozwoju…”

 

Tak budujemy organizację, układamy pracę,

tworzymy program czy dzielimy zadania,

aby umożliwiać wszechstronny

– duchowy, emocjonalny, intelektualny, społeczny i fizyczny – rozwój.

Patrzymy na człowieka jako na pewną całość

– i wspieramy go w rozwoju każdego z owych aspektów.

Dopiero takie holistyczne podejście do kwestii wychowania

umożliwia kształtowanie postaw, naukę oraz doskonalenie umiejętności.

Nie to wyróżnia nas spośród innych organizacji pozarządowych,

że zajmujemy się rozwojem duchowym, emocjonalnym,

intelektualnym, społecznym czy fizycznym.

Wyróżnia nas i jest dla nas cenne to, że te wszystkie sfery rozwoju

są dla nas obiektem troski jednocześnie, stale i równoważnie.

 

„…i kształtowaniu charakteru przez stawianie wyzwań.”

 

Kształtowanie charakteru wymaga aktywnej postawy

wobec siebie samego i otaczającej rzeczywistości.

Jesteśmy elementami większej całości

– funkcjonujemy wśród innych ludzi, w określonych warunkach,

spotykamy się z różnorodnymi postawami wobec życia.

Chcemy przygotować młodego człowieka

do samodzielnego stawiania sobie coraz wyżej poprzeczki.

Do wymagania od siebie i niezgody na bylejakość.

Ważne dla nas są umiejętności, wiedza, przeżycia.

Ale mają one być narzędziem do kształtowania charakteru,

a nie to kształtowanie zastąpić.

 

hm.hm. Krystyna Szczygieł i Bronisław Nowakowie

- na podstawie opracowania PODSTAWY WYCHOWAWCZE ZHP

 

-autor: harcmistrz Stefan Mirowski

– żołnierz Szarych Szeregów; - przewodniczący ZHP w latach 1990-96